Wat is palliatieve zorg

Volgens de definitie van de Wereld Gezondheidsorganisatie is palliatieve zorg:

‘ de zorg die de kwaliteit van leven verbetert van patienten en hun naasten die te maken hebben met een levensbedreigende aandoening of kwetsbaarheid, door het voorkomen en verlichten van lijden, door middel van vroegtijdige signalering en behandeling van problemen van fysieke, psychische, sociale en spirituele aard. Palliatieve zorg heeft oog voor het behoud van autonomie, toegang tot informatie en keuzemogelijkheden’.

Palliatieve zorg richt zich op de kwaliteit van leven, zoals zich goed voelen of slecht voelen, behouden van de eigen regie en begrepen voelen. 

De Palliatief Terminale Zorg binnen het hospice richt zich op de laatste levensfase.

Palliatieve zorg

Palliatieve zorg richt zich op de vier pijlers:

Fysiek

o.a. pijn, slaapproblemen, eetlust, benauwdheid, moeheid

Psychisch

o.a. angst, verdriet, somberheid

Sociaal

sociale steun, verbondenheid

Spiritueel

o.a. waarde van leven, verbondenheid met God/natuur, betekenis

Uit onderzoek blijken de volgende aspecten van belang bij de plaats van overlijden:

(www.agora.nl/zorgkiezen en www.iknl.nl)

 

1 %
Dat men zich op zijn gemak kan voelen
1 %
Dat men voldoende privacy heeft
1 %
Dat er medische zorg beschikbaar is
1 %
Dat naasten emotionele steun kunnen geven

Uit onderzoek blijkt dat men van mening is dat de informele omgeving, en bovenal de thuissituatie of een hospice omgeving, veel meer mogelijkheden biedt tot bovenstaande aspecten dan de klinische, professionele setting van een verzorgings-/verpleeghuis en ziekenhuis. Professionals blijven een belangrijke rol vervullen: zij informeren en ondersteunen, maar de persoon zelf beslist. In de praktijk van alledag lukt dit vaak niet, omdat onvoldoende flexibiliteit in het zorg- en ondersteuningsaanbod is én er te veel vanuit ‘zorgaanbod’ en te weinig vanuit vragen/behoeften van de cliënt wordt gedacht en gewerkt. (Hospicezorg: toegepast indiceren AHzN mei 2015). Met betrekking tot bejegening door zorgverleners is vooral behoefte aan persoonlijke warme aandacht, aandacht voor comfort (o.a. afzien van onprettige behandelingen of onderzoeken) en respect voor de autonomie van de cliënt, zodat deze zelf de regie heeft over zijn/haar leven.